Miejsce: Sztuka Film Akira Kurosawa legenda kina japońskiego

Warning: Parameter 1 to plgContentPlg_Jabookmark::onAfterDisplayTitle() expected to be a reference, value given in /arolniczyserwer/ciekawyswiata/libraries/joomla/event/event.php on line 67

Akira Kurosawa legenda kina japońskiego

Akira Kurosawa to jedna z legend kina nie tylko japońskiego. Światowa kinematografia zawdzięcza mu bardzo dużo, gdyż będąc wrażliwym wizjonerem i wnikliwym obserwatorem, umiał doskonale tworzyć obraz ludzkiej psychiki. Pokazał swój geniusz w kilku gatunkach filmowych i w ten sposób stał się wzorem  i inspiracją dla wielu reżyserów na całym świecie.



Kurosawa urodził się 23 marca 1910 r. a więc w czasie kiedy świat filmowy był jeszcze w powijakach, jak się okazało sam ten świat miał tworzyć. Jego rodzina była silnie zakorzeniona w tradycjach samurajskich, a wynikało to z faktu, że ojciec siedmiorga dzieci, z których Akira był najmłodszy, pracował jako wojskowy będąc potomkiem samurajów. Odcisnęło to swoje piętno na jego twórczości. Natomiast europejskie wpływy widoczne w filmach Kurosawy wzięły się prawdopodobnie stąd, że ojciec Kurosawa Isamu zbierał dzieci do nowo powstających kin, gdzie wyświetlano zachodnie filmy.

Wydarzeniem, które wpłynęło na postrzeganie świata i ludzi przez młodego Japończyka, było trzęsienie ziemi, które nawiedziło Nizinę Kanto. 13- letni wówczas Akira, nie chciał patrzeć na zmasakrowane ciała i miasto leżące w gruzach. Jednak jego brat, Heigo, który był dla młodszego brata wzorem, kazał mu patrzeć na te widoki. Przez to wykształciło się w nim przeczucie, że  unikanie pokazywania złego oblicza świata powoduje strach i zakłamanie. Nie starał się więc w swoich filmach unikać ciemnych stron ludzi.

Jako dwudziestokilkuletni młodzieniec został sam z jednym bratem, pozostała piątka w różnych okolicznościach zmarła i w ten sposób został głową rodziny. W 1936 r. Akira przeczytał ogłoszenie o pracy w ramach programu dla początkujących filmowców. Przedstawił swoją kandydaturę i dostał angaż w studiu P.C.L, gdzie pracował w charakterze I asystenta reżysera Yamamoto Kajiro oraz scenarzysty (do 1943 r. napisał około50 scenariuszy). Tak zaczęła się przygoda przyszłego „Cesarza japońskiego kina” ze światem filmu.

W 1943 r. zadebiutował jako reżyser filmem „Saga o dżudo”. Niestety przez kolejne dwa lata, zamiast skupić się na pisaniu scenariuszy i kręceniu filmów, musiał tworzyć filmy na potrzeby wojenne Japonii. Jednak klęska w II wojnie światowej, zniszczenie Nagasaki i Hiroszimy przez amerykanów bombą atomową sprawiły, że Japonia pogrążyła się w traumatycznej rzeczywistości. Akira zaczął kręcić filmy pokazujący powojenny obraz zdruzgotanej Japonii.

Prawdziwym przełomem był rok 1950, kiedy powstał pierwszy film o samurajach „Rashomon”, który ujawnił światu oblicze japońskiego kina. Za ten obraz Kurosawa otrzymał Oscara dla najlepszego filmu obcojęzycznego i Złotego Lwa w Wenacji. W 1954 r. powstaje słynny film „Siedmiu samurajów”. Dalszy okres twórczości to przede wszystkim ekranizacje klasyków literatury europejskiej. W 1964 wygrał proces z  Sergio Leone, oskarżając go o plagiat "Yojimbo" w filmie "Za garść dolarów". Japończyk wygrał, uzyskał 100 tys. dolarów rekompensaty i 15% zysków filmu na rynku azjatyckim.

Niepowodzenie przyszło w 1970 r., gdy Kurosawa został odsunięty od realizacji "Tora Tora Tora", do tego kompletną klapą okazał się jego pierwszy kolorowy film. Targnął się wówczas na swoje życie, podcinając sobie nadgarstki 36 razy. Cudem przeżył. W ogóle w Japonii przyjmowano jego filmy dosyć chłodno, co pogłębiało jego depresję. O wiele bardziej był doceniany za granicą. I właśnie w ZSRR nakręcił historyczny obraz „Dersu Uzała”(1974), za który ponownie otrzymał Oscara, dla najlepszego filmu obcojęzycznego.

Akiro Kurosawa zmarł 6 września 1998 w Setagayi w Tokio z powodu udaru.

Kurosawa bardzo długo pozostał fortecą zasłaniającą las. Zdobytym na Zachodzie uznaniem dzielił się z nielicznymi wybrańcami, wśród których byli Kenji Mizoguchi i Yasujiro Ozu (we Francji odkryty dopiero w roku 1978!). Dzięki pojawieniu się na scenie międzynarodowej nowych talentów japońskich - począwszy od Takeshiego Kitano a kończąc na noszącym to samo (co mistrz) nazwisko Kiyoshi Kurosawie - którzy nie wahają się już walczyć o spadek po nim, długo jeszcze będziemy dostrzegać wpływ Mistrza.

Filmografia:
1993: Madadayo
1991: Sierpniowa rapsodia (Hachi-gatsu no kyoshikyoku)
1990: Sny (Yume)
1985: Ran
1980: Sobowtór (Kagemusha)
1974: Dersu Uzała
1970: Do desu ka den
1965: Rudobrody (Akahige)
1963: Wielki i Mały (Tengoku to jigoku)
1962: Sanjuro, samuraj znikąd (Tsubaki Sanjuro)
1961: Straż przyboczna (Yojinbo)
1960: Zły śpi spokojnie (Warui yatsu hodo yoku nemuru)
1958: Ukryta forteca (Kakushi toride no san akunin)
1957: Tron we krwi (Kumonosu jo)
1957: Na dnie (Donzoko)
1955: Żyję w strachu (Ikimono no kiroku)
1954: Siedmiu samurajów (Shichinin no samurai)
1952: Piętno śmierci (Ikiru)
1951: Idiota (Hakuchi)
1950: Rashomon
1950: Skandal (Shubun)
1949: Zbłąkany pies (Nora inu)
1949: Pojedynek w ciszy (Shizukanaru ketto)
1948: Pijany anioł (Yoidore tenshi)
1947: Cudowna niedziela (Subarashiki nichiyobi)
1946: Asu o tsukuru hitobito
1946: Nie żałuję swojej młodości (Waga seishun ni kuinashi)
1945: Ci, którzy nadepnęli tygrysowi na ogon (Tora no o wo fumu otokotachi)
1945: Saga o dżudo II (Zoku Sugata Sanshiro)
1944: Najpiękniejsza (Ichiban utsukushiku)
1943: Saga o dżudo (Sanshiro Sugata)

Kriss / kultowekino.pl

/ Coć ciekawego platformy dla osób niepełnosprawnych dobra sprawa.