Miejsce: Wiara Katedry KATEDRA W CHARTRES

Warning: Parameter 1 to plgContentPlg_Jabookmark::onAfterDisplayTitle() expected to be a reference, value given in /arolniczyserwer/ciekawyswiata/libraries/joomla/event/event.php on line 67

KATEDRA W CHARTRES

Fot: Roby wikipedia.pl CC-A 3.0

Około 80 km na południowy-zachód od Paryża znajduje się miasto Chartres, a w nim jeden z najlepszych przykładów stylu gotyckiego we Francji – katedra pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny. Ten rzymsko-katolicki kościół góruje nad otaczającym krajobrazem zarówno za sprawą swojego położenia (na wzgórzu) jak i dwóch wysokich, ponad stumetrowych iglic.

Niegdyś katedra stanowiła ośrodek miasta, centrum gospodarki i była najważniejszym budynkiem w mieście. To tutaj na przyklasztornym placu kwitł handel.

W czasach średniowiecznych za sprawą Karola Wielkiego już istniejące budynki wykorzystywano jako siedziby szkół. Kościoły i klasztory przyjmowały funkcje ośrodków edukacyjnych nadzorowanych przez duchowieństwo. Tak też stało się z katedrą w Chartres. Słynęła ona jako centrum logiki. Jej wychowankiem był angielski filozof, pisarz i historyk – Jan z Salisbury.

Świątynia powstała w XII wieku, ale już wcześniej napływały tutaj tłumy wiernych przede wszystkim za sprawą relikwii – tuniki, która należała do Niepokalanej. Prawdopodobnie tkanina znajdowała się tutaj już w IX wieku.

Niestety w 1194 roku katedra spłonęła w pożarze miasta, ale o dziwo święty skrawek materiału ocalał. Wydarzenie to uznano za cud i wkrótce zaczęto odbudowywać świątynię.

Budowlę wzniesiono na planie krzyża. Drzwi i ganki zdobią średniowieczne rzeźby figur dzierżących miecze, krzyże, księgi. Na zachodniej fasadzie znajdziemy sceny przedstawiające wniebowstąpienie Chrystusa, epizody z życia świętych, apostołów i innych postaci biblijnych. Poniżej umieszczono posągi królów. Kościół zdobią także rzeźby siedmiu sztuk wyzwolonych.

Katedra słynie ze swoich dużych okien i wypełniających je 176 witraży. Olbrzymie, wyraziste, z dominacją błękitu zajmują powierzchnię niemal 2000 m². Najsłynniejszym z nich jest Błękitna Róża. W okresie II wojny światowej wielobarwne okna usunięto i przechowano w bezpiecznym miejscu. Po zakończeniu okupacji wydobyto je z ukrycia i na nowo wstawiono.

K.P.